Nie można w nieskończonosc unikac odpowiedzialności za swoją labilnosc.

Tragicznie zmniejsza się lista tych, do których jeszcze można zadzwonic i zapytac jak minął dzień.

Włączając tych najważniejszych.

And I remember everything, everything I loved
I gave it away like it wasn't enough

Zadzwoniłabym, opowiadając, jak bardzo boli, jak wyrzuty sumienia urosły do wielkości K2, jak bardzo chciałabym naprawic, cofnąc, powiedziec coś lub czegoś nie powiedziec.

Chciałabym wypuścic z siebie powietrze, zanim miną 3 minuty i się uduszę.

I wtedy przypominam sobie, że nie mam do kogo.

silent beauty.no one cares.silent ending.no one is there.

Czas czekoladowych papierosów i pogryzionych długopisów, worków pod oczami i stężenia nikotyny co przekracza stan krytyczny.