Mam wrażenie, że pisze tylko do siebie. Ale to nic :) Traktuje moją masalę jako osobistego psychoterapeute (na ludzkiego mnie nie stac).

Zimno w łapki.
Chcę wiosnę.
Chcę zmian.

Chciałabym, żeby wreszcie zrozumieli. Bo nieważne, jak często z nimi rozmawiam i jak często tłumaczę.
Efekt jest zawsze ten sam. Potakują, mówią, że rozumieją, uśmiechają się. A potem jest jak dzisiaj. Hiperwentylacja i ryk.
Nie trzeba byc geniuszem ani psychologiem, żeby wiedziec, że wyraźne stawanie w opozycji i emocjonalny szantaż bez racjonalnych powodów rodzi bunt i chęc udowodnienia jak bardzo ta druga strona jest w błędzie.
Chyba, że ma się świadomośc słabości przeciwnika... I jego skłonności konformistycznych.




"Była to jedna z tych nocy, w których nie ma nadziei na świt."

sesja.

Brak czasu na martwienie się pierdami-śmierdami, maratony z dramatami społecznymi i bezsenne noce. Mam zamiar przejsc ten etap szybko i bezboleśnie. Bilety na mini ferie zabukowane. 8 stopni Celsjusza w królewskiej stolicy i ukochane Cardiff w planie.

Niech już będzie po.

Rozkładam ręce w bezsilności.

Stereotypowe dresy - ABSy, tlenione blondynki, wiejska muzyka i tanie piwo.
A wszystko to w...Warsiowie:)
Nie bawiłam się tak dobrze od czasów bolly imprez w tamtym roku.


"To na melanżu, to bylo na melanżu..." :D

Gdybym tak tylko mogła wziąc ich wszystkie zmartwienia.
Jak mam dac im siłe i ich wspierac, skoro jestem od nich słabsza?
Za emocjonalnie, za emocjonalnie.
Nie jestem w stanie więcej dzisiaj napisac.






kiepski byłby z ciebie psychoterapeuta, Karolciu.