.

Chce do domu. Kurewsko chce do domu. Do mamy, do domowych ciasteczek, do szczerego uścisku i swojego ciepłego i wygodnego łóżka z kotem.

Desperacko próbuję odnaleźc swoje miejsce i zacumowac.
Nie wychodzi mi. Niszczę się. Nie wiem jak długo jeszcze.

Jutro interview. Mówiła, że muszę to zrobic. Nie dla pieniędzy.
Dla siebie, dla zabicia czasu, który poświęcam na myślenie.
Wiem, że miała rację i wiem, że szantażowała mnie, bo mnie kocha.
Mam nadzieje, że się uda i niedługo przywdzieje juniform słynnej kawowej sieciówki.

.

Nie lubię tego stanu, w którym jestem. Nie lubię, kiedy łapie się na sprawdzaniu telefonu co 10 minut. Nie lubię, kiedy zamawiam waniliowego szejka, chociaż nigdy nie miałam w zwyczaju go zamawiac i kiedy wmawiam sobie i otoczeniu, że to MÓJ ulubiony, od zawsze. Nie lubię, kiedy muszę zapalic, bo wiem, że gdy tego nie zrobię, zaczerwienią mi się oczy. I to właśnie teraz. Nie przez ostatnie pół roku. Teraz. Gdy jest coraz dalej i prawdopodobnie będzie jeszcze dalej.


i like you so much but God damn you are so fucked up.