Desperacko próbuję odnaleźc swoje miejsce i zacumowac.
Nie wychodzi mi. Niszczę się. Nie wiem jak długo jeszcze.
Jutro interview. Mówiła, że muszę to zrobic. Nie dla pieniędzy.
Dla siebie, dla zabicia czasu, który poświęcam na myślenie.
Wiem, że miała rację i wiem, że szantażowała mnie, bo mnie kocha.
Mam nadzieje, że się uda i niedługo przywdzieje juniform słynnej kawowej sieciówki.
a ja wrecz przeciwnie: jak najdalej stad!! i wiem, że to mi na dobre wyjdzie i może nawet zaczne tęsknić i przestanę się kłócić o najmniejszą pierdołę i przypisywac inne znaczenie pewnych slow.
OdpowiedzUsuńMożemy sie zamienić, to nie jest tak super kolorowo
Daj znać jak tam z v. i jak tam z praca
Sciskam!
:*
Kochanie, bo to jest tak. Jak jesteś w domu, to chcesz z niego wypierdzielic. Jak jestes tutaj to tesknisz za domem :P I spróbuj dogodzic. Anyway, mialam kryzys ale juz mi lepiej ;)
OdpowiedzUsuń