I znowu tu wylądowałam. 80 metrów. Tylko ja i moja przestrzeń. Ile osób oddałoby wszystko, żeby spędzic choc kilka chwil w takim wielkim pustym mieszkaniu? Zapewne nie zdają sobie sprawy, że na świecie istnieją tacy, którzy oddaliby wszystko, by pobyc w mieszkaniu pełnym ludzi. Śmiejących się, mówiących, przekrzykujących się wzajemnie. Ludzi, którzy wołają Cię na obiad. Ludzi, którzy robią Ci herbate, kiedy wracasz do domu przemoknięty do suchej nitki. Ludzi, którzy dzwonią za Tobą, zmartwieni, próbując dowiedziec się, gdzie jesteś i za ile będziesz. Ludzi, którzy opieprzą cię za nieumytą szklankę.
Wypełniam swoją przestrzeń dźwiękami - muzyką, filmami. Choc na chwilę robi się ciepło.
Brick Lane. Jeden z najmagiczniejszych, jakie widziałam.
poniedziałek, 28 września 2009
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)

Dobrze móc Cię znowu czytać :). Ściskam!
OdpowiedzUsuńZaciskam :*
OdpowiedzUsuń